Interesse in het zenboeddhisme werd gewekt tijdens m'n twee jaar in Tokio. Een periode van inkeer diende zich aan.

Soloreizen volgden. Tijdens een lange fietsreis werd Onomichi ontdekt, een kuststadje met een rijk gemeenschapsleven. Het leek me de ideale plek om het gewone Japan beter te leren kennen en er ontkiemde een goesting om te schilderen. 

De schilderijen die ontstonden bleken verhalend van aard te zijn en zich af te spelen op de grens tussen de vrijheid van ‘alleenheid’ en de zwaarte van eenzaamheid. Gauw werd ingezien dat het om geschilderde selfies ging.  

Op een essentiëler niveau doet dit er allemaal niet toe en worden de vormen omhuld door een stilheid 「静」 die kan herkend worden.

Welkom!

Using Format